CHAPTER II

POV Justin 

Spałem sobie spokojnie kiedy usłyszałem jak Cam zaczął drzeć swoją mordę

- Bieber już czternasta a dzisiaj wyścig !- jaki on spostrzegawczy 

- Wiem nie musisz się martwić- przykryłem głowę poduszką i dalej chciałem zasnąć niestety usłyszałem otwierani drzwi mojego pokoju, a zaraz potem ktoś na mnie usiadł byłem pewien że to na pewno nie był mój przyjaciel, bo ten osobnik był za lekki- Ivy- powiedziałem patrząc na dziewczynę nawet nie wiesz jak się za tobą stęskniłem 

- Domyślam się ja za tobą też. Ale słyszałam że wszystko poszło gładko

-Kochanie jak inaczej mogło być kiedy ja tam byłem- nie myślcie że Ivy jest moją dziewczyną po prostu przyjaźnimy się od dziecka i tego typu zachowania są u nas normalne

- Panie skromny zrobiłam na śniadanie twoje ulubione naleśniki, a tak właściwie to już jest obiad czekamy z Camem na dole- chciała ze mnie zejść ale złapałem ją za jej jędrne pośladki 

- I co tak sobie teraz stąd pójdziesz i zostawisz mnie samego?- popatrzyła na mnie i się zaśmiała 

- Nie ma na to czasu i dobrze o tym wiesz- wstała z mojego łóżka i dopiero teraz zobaczyłem co ma na sobie

-Mówisz że nie ma na to czasu a przyszłaś tu tak ubrana- uśmiecha się tylko do mnie i wychodzi zamykając drzwi, a ja niestety muszę wstać chociaż nie jest mi to na rękę bo wróciliśmy w środku nocy. Ściągam swoje bokserki i wchodzę pod prysznic włączając zimno wodę która mam nadzieje chociaż trochę mnie rozbudzi nalewam na rękę trochę żelu pod prysznic i myję swoje ciało włosy myję szamponem dla małych dzieci. Wiem że to może dziwne ale mam fioła na punkcie swoich włosów a tylko po tym szamponie nie mam łupieżu wycieram się czarnym puszystym ręcznikiem, który zawiązuje w pasie. Włosy wycieram małym białym ręcznikiem i po chwili są już prawie suche więc nawet nie włączam suszarki, wchodzę do pokoju gdzie widzę Cama który czegoś szuka 

- Co tam stary?- pytam chłopaka który zaraz na mnie patrzy 

- Mogę pożyczyć twoją ładowarkę bo swoją gdzieś zgubiłem

-Pewnie jest w gniazdku koło łóżka tylko potem mi ją oddaj- schyla się tam i ją odpina po czym zaraz wychodzi z mojego pokoju, wchodzę do mojej garderoby i wyciągam czyste czarno czerwone bokserki Calvina Klaina i od razu je na siebie zakładam. Biorę jeszcze parę czarnych dresów i również je zakładam i schodzę na dół gdzie moi przyjaciele siedzą i popijają kawę razem z Paule

-Bieber słyszałem że odwaliłeś kawał nie złej roboty- mówi patrząc na mnie 

- Jak zawsze- mówię z pewnym siebie uśmiechem 

-W takim razie wygraj jeszcze dzisiaj wyścig bo podobno można zgarnąć masę kasy- zaciera ręce na samą myśl o tym 

- Nie ma sprawy- biorę jednego naleśnika z talerza Ivy i zaczynam się nim zajadać a ona patrzy na mnie morderczym wzrokiem na co pstrykam ją w nos

-A i jeszcze jedno to wyścig drużynowy i pojedziesz z Liamem- no on sobie chyba  żartuje dobrze wie że my się nienawidzimy i nie ma szans żebyśmy się w najbliższym czasie dogadali 

- Wiesz że to zjebany pomysł- patrzy na mnie i kręci głową

- Musicie się nauczyć oddzielać biznes od spraw prywatnych. Jesteście dwójką moich najlepszych kierowców i nikt inny nie jest w stanie tego wygrać dobrze o tym wiesz- przytakuje głową 

- On  już o tym wie?

-Tak i był tak samo zadowolony jak ty- nalewam sobie mleka do szklanki i w tym samym momencie do kuchni wchodzi Liam co jest jednoznaczne z tym że ja muszę wyjść bo inaczej może się polać krew.  Biorę jeszcze jeden naleśnik i idę w stronę garażu żeby zobaczyć swój samochód idę w sam róg garażu, gdzie stoi przykryty czarną płachtą ściągam ją i widzę moją największą miłość... 

2 godziny przed wyścigiem wszystko już było gotowe samochody sprawdzone zakłady porobione trening zrobiony i konkurencja sprawdzona, muszę przyznać że z Liamem nie pracowało się najgorzej zna się na jeździe ja korygowałem jego błędy, a on moje. Ustaliliśmy że najpierw pojedzie on a potem ja byłem głodny więc poszedłem na dół do klubu żeby ktoś coś dla mnie przygotowała bo moi przyjaciele pojechali sobie na obiad gdzieś poza Bronx. W klubie nie było nikogo oprócz barmana i dziewczyn które ćwiczyły przed dzisiejszym występem po wyścigu, dopiero teraz zauważyłem że wszystkie nasze tancerki to blondynki jednak największą furorę robiła Boni. Byłem z nią kiedyś ale zdradziła mnie z Liamem w dzień moich urodzin teraz jest między nami w porządku.

-Załatwisz mi coś do jedzenia- mówię do barmana który chyba jest tu nowy bo pierwszy raz go widzę 

- Oczywiście co pan sobie życzy- mówi wystraszony co mnie nie samo wicie śmieszy 

-Przede wszystkim nie mów do mnie pan- kiwa głową twierdząco- jestem Justin- podaje mu rękę a on mi swoją i mówi

- Luke- puszczam jego rękę i przelatuję wzrokiem menu 

- Poproszę łososia z ryżem i sałatką i do tego jakiś sok wyciskany na świeżo - chłopak notuje wszystko na małej białej karteczce a ja idę usiąść do stolika gdzie będę miał lepszy widok na dziewczyny. Muszę powiedzieć że są coraz lepsze w tym co robią tańczą bardzo zmysłowo chociaż mają na sobie długie leginsy i koszulki wyglądają ponętnie, a co będzie kiedy będą w bieliźnie.

-Twoje zamówienie- mówi chłopak stawiając przede mną czarny talerz z jedzeniem które wygląda smakowicie i od razu zabieram się za jedzenie dziewczyny przestają tańczyć i podchodzą do baru po wodę.

-Cześć jak tam?- pyta Vanessa ta dziewczyna jest dla mnie jak starsza siostra kiedy pokłócę się z Ivy to ona zawsze mi mówi co mam zrobić żeby mi wybaczyła 

-W porządku. Ale słyszałem że kiedy mnie nie było znalazłaś sobie chłopaka- dziewczyna sięrumieni a ja lekko szturcham ją w brzuch 

-Każdy kiedyś do tego dorośnie- mówi i wystawia mi język- nawet ty nie masz się co martwić

-Wcale się nie martwię lubię swoje życie i przede wszystkim ja nie wierzę w miłość- wkładam do ust ostatni kawałek łososia i popijam sokiem jabłkowym 

-Pewnie a Ivy to co?- wywraca oczami 

- Jest moją przyjaciółką 

-Od kiedy to przyjaciele ze sobą sypiają 

-Jesteśmy ze sobą bardzo blisko więc to normalne 

- To żadne tłumaczenie- mówi i odchodzi od mojego stolika w stronę reszty dziewczyn, a mnie zostawia z myślami wiem że mój układ z Ivy nie jest do końca normalny ale mi on odpowiada kiedyś próbowaliśmy być razem ale nam nie wyszło. Rozmawialiśmy na temat naszych relacji i dziewczyna stwierdziła że my się po prostu nie kochamy tak jak kochają się pary i tu jest nasz problem, a mi jest dobrze tak jak jest nikt nie jest w stanie mnie tak zadowolić jak moja najlepsza przyjaciółka. Wie kiedy jej potrzebuje zawsze kiedy mam zły dzień i muszę odreagować idę do niej pamiętam jak zrobiliśmy to razem pierwszy raz ja ją rozdziewiczyłem a ona mnie rozprawiczyła czy jak to się tam nazywa. Była dla mnie bardzo ważna znała mnie lepiej niż ja sam siebie rozumieliśmy się bez słów a to że niektórym nie odpowiada nasz układ wogóle mnie nie obchodzi. Wyciągam telefon z kieszeni i okazuje się że do wyścigu zostało jakieś 45 minut więc muszę się zbierać wstaję od stołu i idę w stronę windy, wchodzę do niej i wciskam przycisk z ostatnim piętrem. Wpadam do mojego pokoju jak strzała przebieram się w to 

Wrzucam kluczyki do samochodu do kieszeni biorę swój telefon i zjeżdżam windą do garażu bo nie chce mi się biegać po schodach wsiadam do swojego samochodu otwieram bramę i wyjeżdżam z piskiem opon. Po dziesięciu minutach jazdy jestem już na wyznaczonym miejscu wyścigu parkuję swój samochód koło Liama a Cam od razu otwiera moją przednią klapę i ludzie pod chodzą żeby sobie popatrzeć albo zrobić zdjęcie.Wychodzę z samochodu i witam się z wszystkimi po kolei zauważam w oddali Paula którego mina wskazuje na to że na nas liczy i mam się postarać wygrać, albo nawet macie wygrać bo jak nie to was wykastruję. Śmieję się pod nosem i rzucam okiem na to ile osób się pojawiło i czy jest ktoś w miarę dobry i jedyną ekipą wartą uwagi jest ekipa Iana. Znałem tych kierowców na wylot już nie raz ich pokonałem znałem każdy ich slaby punkt i potrafiłem to wykorzystać. Pojawiła się masa fajnych dziewczyn niektóre znałem ale 

CHAPTER I

,,Ból tak idealny perfekcyjnie wypełnia mnie całą od środka"

 Dzisiaj w końcu się od tego uwolnię od wspomnień od współczujących znajomych którzy na siłę chcą mnie uszczęśliwić tak na prawdę nie wiedząc co przeżywam jak ciężko jest  mi się z tym pogodzić. Wyciągam z szafy dużą fioletową torbę na kółkach i pakuje do niej moje ubrania buty i kosmetyki na koniec chowam jeszcze swojego laptopa i idę do łazienki wziąć prysznic. Ściągam swoje różowe piżamy w krowy które kupiła mi mama uwielbiałam je bo było mi w nic super ciepło, weszłam pod prysznic i puściłam ciepłą wodę. Nalałam na rękę mojego ulubionego szamponu o zapachu zielonego jabłuszka, a potem umyłam jeszcze ciało żelem cytrynowym stoję jeszcze chwile pod prysznicem a moje ciało otula gorąca woda. Wychodzę z pod prysznica i od razu owijam się  niebieskim puszystym ręcznikiem i takim samym wycieram swoje włosy, zaraz potem suszę je moją małą białą suszarką, bo dużą zapakowałam już do walizki. Zdenerwowana tym że nie mogę wysuszyć swoich włosów wyłączam suszarkę  i wiąże jeszcze lekko wilgotne włosy w niechlujnego koka na czubku głowy. Zakładam białą zwykłą bieliznę i wmasowuje w swoje ciało truskawkowy balsam podchodzę do lustra i widzę że moja twarz nie jest w zbyt dobrym stanie mam mega wory pod oczami. Staram się je ukryć podkładem i nawet mi się to udaje maluję jeszcze rzęsy tuszem a usta muska bezbarwnym błyszczykiem a na szyi zapinam złoty naszyjnik z napisem ''Kathrin'' , który dostałam od rodziców na urodziny. Dobrze wiedzieli że wolę angielską wersję swojego imienia i specjalnie dla mnie go zamówili nosiłam go zawsze na każdą okazję. Wyszłam z łazienki i wyjęłam z szafy ten zestaw 

i od razu go zakładam wrzucam do torby telefon słuchawki i moją ulubioną książkę a mianowicie ''Ciemny Krąg'' chwytam swoją walizkę i ciągnę ją do drzwi. Ostatni raz odwracam się i patrzę na dom w którym się wychowałam i nigdy więcej go już nie zobaczę. Pomimo tego że słońce prawie nie świeci zakładam na oczy okulary i idę w stronę stacji gdzie zatrzymują się pociągi czekam nie całe pięć minut i pociąg przyjechał. Wsiadłam na pierwsze lepsze miejsce, a walizkę postawiłam obok siebie na ekranie w pociągu pokazał się rozkład gdzie pociąg się zatrzyma okazało się że wysiadam na ostatnim przystanku i czeka mnie półtorej godziny jazdy. Wyciągam z torebki słuchawki i podpinam je do mojego złotego iphone 5s, po chwili mogę już odchylić głowę do tyłu i zagłębić się w tekście mojej ulubionej piosenki którą znam na pamięć. 

Wysiadłam z pociągu i ciągnąc walizkę szłam w stronę lotniska które było już w zasięgu mojego wzroku, doszłam do niego w niecałe dziesięć minut bo bardzo mi się spieszyło nie mogłam się spóźnić na odprawę. Stałam w kolejce do odprawy wyciągając z torebki dokumenty podaje je jednemu mężczyźnie a drugi zabiera moją walizkę i torebkę, sprawdzają czy nie chcę aby czegoś przewieść. Na szczęście nic nie pikło dokumenty były w porządku i bez problemu dostałam się do samolotu, siadam na fotelu zaraz koło okna. Obok mnie siada jakaś zakochana para która cały czas trzyma się za ręce odwracam wzrok i patrze w małe kwadratowe okienko stewardessa informuje nas o tym aby zapiąć pasy bo będziemy startować oczywiście nie obyło się bez pisków  też leciałam samolotem ale pierwszy raz ale wcale nie panikowałam bo nie było nawet po co nie poczułam kiedy wystartowaliśmy. Czekał mnie 12 godzinny lot więc wyciągam swoją książkę i zaczynam czytać w miejscu w którym skończyłam zaznaczyłam je zakładką którą zrobiła dla mnie siostra na urodziny. Nie mogę się skupić na książce bo para która obok mnie siedzi cały czas szepcze sobie jakieś miłe słówka do ucha co mnie nie samo wicie denerwuje. Wkładam słuchawki do uszu i staram się zasnąć co jak się okazuje nie jest takie trudne...

-Proszę pani lot już się skończył wylądowaliśmy- mówi stewardessa stojąca zaraz obok mnie wstaję zbieram swoje rzeczy z siedzenia, rzucam krótkie dziękuje do kobiety i wychodzę z samolotu. Idę w stronę miejsca gdzie kieruje się reszta pasażerów zabieram swoją walizkę i idę w stronę najbliższej restauracji w tym budynku bo jestem głodna jak wilk. Zamawiam sałatkę z kurczakiem i sok pomarańczowy wyciągam  z kieszeni telefon i wchodzę na jakieś serwisy plotkarskie ale zaraz słyszę chrząknięcie 

-Pani zamówienie- mówi śliczna blondynka w moim wieku- gdyby jeszcze czegoś pani chciała proszę wołać mamy pyszne ciastka 

-A macie może sernik na ciepło z lodami- dziewczyna chwilkę myśli i zaraz odpowiada

-Tak czy przynieść je za chwilę- zastanawiam się chwilę ale myślę czemu nie 

- Tak poproszę ale dopiero za jakieś piętnaście minut bo muszę zjeść to- pokazuję ręką na talerz 

- Oczywiście- dziewczyna się uśmiecha i odchodzi od mojego stolika a ja zaczynam jeść sałatka jest pyszna nigdy jeszcze takiej nie jadłam zjadam całą i popijam sokiem a kelnerka niesie mój pyszny sernik 

- Proszę to dla pani. Mogę zabrać talerz?- znowu promiennie się uśmiecha 

- Tak proszę powiedzieć kucharzowi że była wspaniała- tym razem to ja się uśmiecham 

- Przekaże tu ma pani rachunek- zabieram od dziewczyny karteczkę a ona ou odzi od mojego stolika o dziwo rachunek nie jest tak duży jak się spodziewałam zjadam sernik i odchodzę od stolika. Podchodzę do kasy i płacę przy okazji kupuję sobie od razu butelkę wody na później bo znając mnie zaraz zachce mi się pić, wychodzę z wielkiego budynku na niesamowicie ruchliwą ulicę pomimo tego że jest już bardzo późno. Nie mam pojęcia w którą stronę mam się kierować ani jak się tu odnaleźć...

''A tak naprawdę wcale nie jest dobrze...''

BOHATEROWIE

Kylie Jenner - 16 letnia dziewczyna mieszka w Polsce właściwie to mieszkała przeżyła niesamowitą traumę z czym nie może sobie poradzić. Po przyjeździe do Stanów zmienia swoje imię i nazwisko na angielski odpowiednik. 

Justin Bieber - 20 letni chłopak jest niebezpieczny nieprzyzwoicie seksowny jeden z najlepszych kierowców jest gangsterem ale on to uwielbia. 

Cam Butler- 20 letni przyjaciel Justina robi to samo co on ale nigdy nie był tak dobry jak on pomimo wielu treningów. Mimo to on zajmuje się szkoleniem nowych ludzi którzy wstępują do gangu ale także dziewczyn które mają tańczyć w klubie jego szefa. 

Ivy Somers - 20 letnia dziewczyna uciekła z domu w wieku szesnastu lat nie mając nic ale nie mogła zostać w domu gdzie ojciec i matka potrafili się upijać do nieprzytomności . Przyjaciółka Justina i Cama.

Paul Walker- 24 letni właściciel gangu i klubu w którym pracuje Ivy kiedy uciekła to on jej pomógł przygarnął ją do swojego domu i zaopiekował się nią a potem dał jej pracę. 

Liam Walker- 20 letni brat Paula jego pasją są wyścigi i dziewczyny nigdy nie był lubiany przez Justina bo kiedyś odbił mu dziewczynę. 

Bonni Bennet - 20 letnia tancerka z klubu Paula jest w tym najlepsza i to ona jeździ z chłopakami na zagraniczne wyjazdy kiedy jest potrzebny ktoś do uwodzenia.

Vanessa Hudgens- 22 letnia tancerka pracuje w klubie najdłużej Paul ma do niej ogromne zaufanie więc została również dilerką jak jej chłopak Chris.

Chris Faris- 23 letni chłopak Vanessy główny diler Paula jest bardzo dobrym chemikiem i rozpracowuje nowe jeszcze mocniejsze narkotyki które będą pozwalały odpłynąć na dłużej.

Ian  Somerhelder- 25 letni wróg Paula kiedyś pracowali razem i byli przyjaciółmi ale wszystko się zmieniło po tym jak jego brat zginął podczas misji i zaczął za to obwiniać Paula

PROLOG

Wszystko zaczęło się układać było wspaniale jak jeszcze nigdy, dogadywałam się z rodzicami siostrą w szkole szło mi tak dobrze jak nigdy z wszystkimi się dogadywałam miała masę znajomych właściwie każdy chciał się ze mną przyjaźnić. Ale jeden moment jedna sekunda zmieniła wszystko i to już nigdy nie wróci do normy, bo nie ma ich ze mną... Odeszli wszyscy naraz zostałam sama pomimo wszystkich tych ludzi którzy mnie otaczali chcieli mi pomóc. Był tylko jeden problem potrzebowałam ich. Chciałam żeby wrócili i to mnie wykańczało minął miesiąc, a ja nadal czuję jakby to było dzisiaj. Psycholodzy nie pomagają rodzina i przyjaciele też wszędzie widzę ich wszystko mi o nich przypomina nawet głupie kubki. Wszyscy się o mnie martwią widzę że jestem dla nich ciężarem przez to że nie jestem w stanie się pozbierać ale ja na prawdę próbuje. Nie potrafiłam się na niczym skupić ale wiedziałam że muszę w końcu się pozbierać rodzice by tego chcieli. A jedyny sposobem na to była ucieczka wiem że to może nie mądre ale nie widzę innego wyjścia muszę zacząć wszystko od nowa. Zapomnieć po prostu wymazać ostatnie piętnaście lat z pamięci i mam nawet plan jak to zrobić i chcę swój plan zrealizować jak najszybciej nie mam innego wyjścia jeżeli nie chcę zwariować. Wszystko przemyślałam wszystko jest tak zaplanowane żeby przeszłość już do mnie nie wróciła....